Advies en analyse

Last van staatsschuld-allergie?

Dinsdag 21 juni 2011 14:56

Beleggers tillen steeds zwaarder aan staatsschulden. Voorheen stonden de prestaties van de individuele onderneming centraal en speelde de macro-economie een gelijkwaardige rol, maar de huidige situatie in Zuid-Europa en de Verenigde Staten laat zien dat (te) hoge staatsschulden enorme impact kunnen hebben op de prestaties van individuele onderneming.

In Japan wisten ze dit overigens al 15 jaar (zie eerdere blog).

Dichter bij huis heeft de bevolking van Griekenland in korte tijd een enorme mentaliteitsverandering moeten ondergaan. Politici lieten ze nog niet zolang geleden geloven dat ze in Luilekkerland leefde.

En voorheen werkte dat prima. De schuld kwam in buitenlandse handen en hopla, de Drachme werd weer eens gedevalueerd en het feest kon opnieuw beginnen.

Totdat de Euro werd ingevoerd. De Griekse bestuurders worden inmiddels hardhandig tot de orde geroepen door hun 'strenge' Europese collega's.

Ook de grootste economie ter wereld drijft inmiddels op schulden. Op Times Square is 'live' te volgen in wat voor tempo staatschuld oploopt (ook op de website www.usdebtclock.org ). Van 5,7 biljoen dollar in 2000 tot ruim 14,2 biljoen dollar nu.

Niet zo vreemd als de overheidsuitgaven in tien jaar tijd verdubbelen, maar zelfs in de kredietverslaafde VS begint het politici te dagen dat meer geld uitgeven dan binnenkomt vroeger of later een probleem oplevert.

De Republikeinen eisen de aankondiging van bezuinigingen als voorwaarde voor wéér een verhoging van het kredietplafond. Diezelfde Republikeinen zijn even vergeten wie de laatste tien jaar de schuld uit de hand heeft laten lopen, maar dat terzijde.

Hoe kun je als belegger inspelen op deze ontwikkelingen? Zowel de Europese als de Amerikaanse consument zullen de komende jaren waarschijnlijk merken dat overheden flink zullen snijden in de uitgaven. Voor bedrijven die zich specifiek op deze markten richten zijn de gevolgen aan de consumentzijde nu al zichtbaar. Ahold, dat zowel de Europese als de Amerikaanse markt bedient, moet bijvoorbeeld leren omgaan met zeer prijsbewuste consumenten op beide continenten.

De belegger kan het risico beperken door wél te kiezen voor Europese en Amerikaanse ondernemingen, maar als voorwaarde te stellen dat ze internationaal actief zijn en hun afzet (mede) zoeken in andere markten. Zo profiteert de belegger van de kennis en ervaring van deze bedrijven en omzeilen ze tegelijkertijd de moeilijke markten. Wel moeten de beleggers bij deze optie rekening houden met valutarisico's. Met name een daling in de waarde van de dollar is een reële mogelijkheid als Amerikaanse politici de uitgaven niet weten te beteugelen.

De belegger die echt last heeft van staatsschuld-allergie kan de risico's nog verder beperken door landen met hoge staatsschulden helemaal te vermijden. Voor een indruk kunt u op de site van wikipedia een lijst bekijken van de staatsschulden. Van de democratische, stabiele landen is de positieve positie -onder de 50 procent van het BNP- van Australië, Zweden, Denemarken en Slowakije opvallend.

Van de andere landen bezetten verschillende Zuid-Amerikaanse landen en Rusland een opvallende positie, de laatste met een schuld van slechts 11,1 procent van het BNP (IMF-2010), maar bij deze landen zijn de politieke risico's hoger. En Nederland? Die doet het ook niet zo slecht met 66 procent van het BNP.

bron: Beleggers belangen