Advies en analyse

Hoe lang is lange termijn

Woensdag 27 juli 2011 12:39

Zo nu en dan dalen aandelenkoersen, maar op termijn gaat de beurs altijd omhoog en wie op tijd verkoopt kan veel geld verdienen.  Wat levert beleggen nu eigenlijk op?

Naar gelang het jaar waarop u in aandelen was gestapt en ze daarna weer had verkocht, zijn er grote verschillen.  Indien u op 1 januari 1980 duizend gulden (omgerekend 453,78 euro) in Nederlandse aandelen had gestoken, bedroeg eind 2010 uw belegd vermogen 4545,46 euro.  Dit komt overeen met een jaargemiddelde van 7,7%.  Was u echter aan het begin van het nieuwe millennium ingestapt, dan kijkt u nu tegen een verlies aan van ruim 40%, ofwel een gemiddeld rendement van -4,6% per jaar.

De afstandstabel van Nederlandse aandelenrendementen toont dat het op tijd verkopen, minstens net zo belangrijk is als het kopen op het goede moment.

Rendementen

Klik hier voor een vergroting

In de negentig leverden aandelen gemiddeld 18,2% per jaar op, in het daaropvolgende decennium was de opbrengst negatief.  De jaren tachtig en negentig behoorden tot de beste decennia van de twintigste eeuw en de laatste vijf jaar ervan werden gekenmerkt door de internethype.  De slechtste 10-jaarsperiode eindigde in 2008.  Het rendement daarvan bedroeg op jaarbasis -6,4%, deels te wijten aan het knappen van de internetzeepbel en deels aan de kredietcrisis.

Tussen 2000 en 2002 ondergingen Nederlandse aandelen drie opeenvolgende verliesjaren en de belegger die de vijf slechtste jaren wist te vermijden, zag zijn gemiddelde stijgen tot 14,2%.  De pechvogel die de vijf beste jaren misloopt, zag zijn rendement dalen tot 1.9%.  Wie zowel de vijf beste als de vijf slechtste jaren misloopt, behaalt 8% aan rendement.

Over het kopen van aandelen zijn boeken vol geschreven en eigenlijk doet u bij een verkoop precies hetzelfde als bij een aankoop, maar het vaststellen van het juist verkoopmoment is geen sinecure.  Als het dividend gekort wordt of de balans, de nettowinst of het management van een bedrijf ingrijpend verandert, dan kan dat de prijs van het aandeel negatief beïnlvoeden.  Wanneer de koers met procenten is gekelderd, dan is het overduidelijk dat u eerder had moeten verkopen.  Veel beleggers plakken daarom een minimumprijs op hun aandelen.  Als vervolgens de koers onder die bodemprijs zakt, worden de stukken verkocht.

Maar ook als uw aandelen het goed doen, komt er een dag dat u zich afvraagt of u ze met de zekerheid van winst moet verkopen of dat u moet afwachten of ze nog verder zullen stijgen.  Op dezelfde manier kunt u met een maximumprijs werken.  Vergeet daarbij hoeveel winst u met die aandelen hebt gemaakt.  Dit is zeer moeilijk.  Beleggers hebben de neiging om winnaars te snel te verkopen en zij houden ook verliezers vaak tegen beter in te lang aan, in de hoop dat zij hun aankoopprijs alsnog terugkrijgen.

Nochtans wanneer de markten hard omlaag gaan, zijn beleggers uit angst om alles te verliezen geneigd om alles te verkopen.  Op zich is paniek een slechte raadgever.  Na een scherpe daling volgt meestal een scherp herstel.  Beleggers die hun aandelen verkocht hebben, lopen het herstel mis.  Zij kiezen voor zekerheid en krijgen bedenktijd gratis erbij, die evenwel duur betaald wordt doordat zij niet meer durven in te stappen.

Tegen de gangbare opvatting in blijkt dat beleggers niet het meeste geld verliezen doordat de beurskoersen dalen, maar wel omdat zij geen vastomlijnde verkoopstrategie hebben.  Professionele fondsbeheerders die gebonden aan een stringent mandaat behalen in een baisse betere resultaten dan de institutionele beleggers die met flexibele verkoopstrategieën werken.  Zonder een formele strategie krijgen emoties vrij spel, vaak gaat dat ten koste van het rendement, maar zorg er wel voor dat uw verkoopstrategie in lijn ligt met uw aankoopbeleid.

Anders kan het zomaar gebeuren dat u 17 jaar moet wachten vooraleer het verlies weggepoetst is, althans op marktniveau.  De wachttijd van individuele aandelen kan wel oplopen tot ver boven de 50 jaar.  Beleggers die net voor de beurskrach van 1929 aandelen van beurslieveling Radio Corporation America op de top hadden gekocht, hebben 67 jaar moeten wachten.  Dat was zelfs tien jaar nadat het door General Electric was overgenomen.

In de negentig leverden aandelen gemiddeld 18,2% per jaar op, in het daaropvolgende decennium was de opbrengst negatief. De jaren tachtig en negentig behoorden tot de beste decennia van de twintigste eeuw en de laatste vijf jaar ervan werden gekenmerkt door de internethype. De slechtste 10-jaarsperiode eindigde in 2008. Het rendement daarvan bedroeg op jaarbasis -6,4%, deels te wijten aan het knappen van de internetzeepbel en deels aan de kredietcrisis.

Tussen 2000 en 2002 ondergingen Nederlandse aandelen drie opeenvolgende verliesjaren en de belegger die de vijf slechtste jaren wist te vermijden, zag zijn gemiddelde stijgen tot 14,2%. De pechvogel die de vijf beste jaren misloopt, zag zijn rendement dalen tot 1.9%. Wie zowel de vijf beste als de vijf slechtste jaren misloopt, behaalt 8% aan rendement.

Over het kopen van aandelen zijn boeken vol geschreven en eigenlijk doet u bij een verkoop precies hetzelfde als bij een aankoop, maar het vaststellen van het juist verkoopmoment is geen sinecure. Als het dividend gekort wordt of de balans, de nettowinst of het management van een bedrijf ingrijpend verandert, dan kan dat de prijs van het aandeel negatief beïnlvoeden. Wanneer de koers met procenten is gekelderd, dan is het overduidelijk dat u eerder had moeten verkopen. Veel beleggers plakken daarom een minimumprijs op hun aandelen. Als vervolgens de koers onder die bodemprijs zakt, worden de stukken verkocht.

Maar ook als uw aandelen het goed doen, komt er een dag dat u zich afvraagt of u ze met de zekerheid van winst moet verkopen of dat u moet afwachten of ze nog verder zullen stijgen. Op dezelfde manier kunt u met een maximumprijs werken. Vergeet daarbij hoeveel winst u met die aandelen hebt gemaakt. Dit is zeer moeilijk. Beleggers hebben de neiging om winnaars te snel te verkopen en zij houden ook verliezers vaak tegen beter in te lang aan, in de hoop dat zij hun aankoopprijs alsnog terugkrijgen.

Nochtans wanneer de markten hard omlaag gaan, zijn beleggers uit angst om alles te verliezen geneigd om alles te verkopen. Op zich is paniek een slechte raadgever. Na een scherpe daling volgt meestal een scherp herstel. Beleggers die hun aandelen verkocht hebben, lopen het herstel mis. Zij kiezen voor zekerheid en krijgen bedenktijd gratis erbij, die evenwel duur betaald wordt doordat zij niet meer durven in te stappen.

Tegen de gangbare opvatting in blijkt dat beleggers niet het meeste geld verliezen doordat de beurskoersen dalen, maar wel omdat zij geen vastomlijnde verkoopstrategie hebben. Professionele fondsbeheerders die gebonden aan een stringent mandaat behalen in een baisse betere resultaten dan de institutionele beleggers die met flexibele verkoopstrategieën werken. Zonder een formele strategie krijgen emoties vrij spel, vaak gaat dat ten koste van het rendement, maar zorg er wel voor dat uw verkoopstrategie in lijn ligt met uw aankoopbeleid.

Anders kan het zomaar gebeuren dat u 17 jaar moet wachten vooraleer het verlies weggepoetst is, althans op marktniveau. De wachttijd van individuele aandelen kan wel oplopen tot ver boven de 50 jaar. Beleggers die net voor de beurskrach van 1929 aandelen van beurslieveling Radio Corporation America op de top hadden gekocht, hebben 67 jaar moeten wachten. Dat was zelfs tien jaar nadat het door General Electric was overgenomen.

bron: Beleggers belangen

Laatste reacties op dit bericht

  • Nog geen reacties gegeven

 

 
 



Beleggers Belangen Week 20

 

 

 

 

Altijd op de hoogte zijn?