Advies en analyse

De grizzlybeer gromt

Maandag 15 augustus 2011 13:29

Beleggers weten niet goed welke kant uit. Na drie dolle weken gromt de grizzly op Wall Street. In Europa daarentegen bivakkeert de beer al twee weken op de aandelenmarkten.

Door de salamicrash kleuren de koersenborden op de Europese effectenmarkten dieprood.  Het verlies is inmiddels teruggelopen van -33 naar -25%, gemeten vanaf de hoogste stand in februari 2011.  De Nederlandse belegger komt er iets minder bekaaid vanaf.  Zijn verlies bedraagt -22%, met een dieptepunt van -29%.

In de Verenigde Staten staat de Dow Jones momenteel 12% onder water, de technologiebeurs Nasdaq 13% en de S&P 500 14%.  Op het dieptepunt van de crisis bedroeg de schade op de Amerikaanse beurzen respectievelijk 18, 19 en net geen 15%.   Stuk voor stuk verliezen die kleiner zijn dan -20%.

De legendaire Martin Zweig (de auteur van Winning on Wall Street en de eigenaar van het duurste appartement in Manhattan heeft zich er inmiddels in alle stilte teruggetrokken) stelt dat er sprake is van een berenmarkt wanneer de drie belangrijkste aandelenindices met 15% of meer gedaald zijn.

De Amerikaanse trader Vic Sperandeo (die ook voor George Soros handelde) categoriseert (net als andere technische analisten trouwens) een uitgestrekte daling met lagere toppen en lagere bodems die over meerdere maanden of jaren loopt eveneens als een berenmarkt.

Kortom, er bestaat geen officiële definitie, maar bij iedere grote daling vallen analisten en economen over mekaar heen met sussende woorden dat de beurscorrectie overdreven is, vooral als de koersen op zeer korte tijd hard onderuit gaan.

Tussentijdse koersdalingen van 10 tot 15% zijn op de beurzen niet uitzonderlijk, maar bij nog grotere koersdalingen zoeken beleggers massaal de uitgang.  Achteraf bekeken, blijken dit vaak goede koopmomenten te zijn, vandaar dat menig marktwaarnemer in koor roept dat de bodem nabij is.  Opmerkelijk want de scherpe koersval zelf zagen zij bijna nooit aankomen, maar wel het einde ervan.

De angst om te veliezen doet verliezen.  In paniek verkopen is nooit goed.  Beleggers in paniek verkopen alles, aan eender welke prijs.  Met als gevolg dat de koersen nog verder omlaag gaan.  Dus als u panikeert, wees er vroeg bij en herbeleg tijdig.  Wannneer het bloed door de straten loopt, moet u kopen.

De grote vraag is wat kunnen we nog verwachten?  Beurscorrecties komen niet altijd omdat aandelen duur zijn.  Eerder omdat de verwachtingen voor de toekomst te hoog zijn, maar soms ook doordat bepaalde partijen moeten verkopen.

Nadat kredietbeoordelaar Standard and Poor's de Verenigde Staten de AAA-status ontnam (Amerika heeft sinds vorige week met dubbel-A dezelfde kredietwaardigheid als België) en de Federal Reserve bij monde van Ben Bernanke tot medio 2013 een nulrentegarantie afgaf, waren de markten bezorgd om het groeivermogen van de Amerikaanse economie.  Daarnaast laaide de kwestie van de Europese schuldencrisis opnieuw op, gevoed door geruchten over Franse bankaandelen.

Op zich is de situatie nu niet erger dan in 2008, wel gevaarlijker.  Toen ontaardde een klein probleem in een uithoek van de Amerikaanse huizenmarkt in een wereldwijde bankencrisis.  Inmiddels is in Europa die crisis getransformeerd tot een groot schuldenprobleem, waarbij de toekomst van euro op het spel staat.  Het wantrouwen is zo groot dat de markten vrezen dat de zwakke eurolanden nooit hun staatsschulden zullen terugbetalen.

Het grote verschil zit hem in de aanpak.  Toen in september 2008 Lehman Brothers omviel en de Amerikaanse zakenbank in zijn val andere banken dreigde mee te sleuren, sloegen de centrale bankiers en regeringleiders wereldwijd de hand ineen.

Anno 2011 sleept de eurocrisis al ruim een jaar aan en nog steeds treedt Europa halfhartig op.  Het ontbreekt aan duidelijk leiderschap om de crisis te bezweren.  Ook in de Verenigde Staten, waar de verhoging van het schuldplafond op het nippertje werd goedgekeurd, maar dit terzijde.  Wanneer er een gezamenlijke vijand is, is dat makkelijker te realiseren.  Nu heerst er verdeeldheid en ontbreekt het aan goede wil, met name van Duitsland.

De markten zullen de ontwikkelingen ongetwijfeld met argusogen blijven volgen, maar wanneer terug instappen?  Verkopen is makkelijk, het is niet makkelijk om in of kort na de beurspaniek van afgelopen week de koffers met kooprijpe aandelen te vullen.

In de voorbije dagen steeg de VIX-index, de angstbarometer van Wall Street, naar recordhoogte. Het was van maart 2009 geleden dat onder beleggers de onzekerheid nog zo groot is geweest.  Wel lijkt een ommekeer in de maak.  De angstbarometer ontspant.  Dat zou betekenen dat de angsthazen zich uit de markt terugtrekken, maar pas als de VIX onder de 25 zakt, is de kou definitief uit de lucht, althans tot de volgende crisis opdoemt.

bron: Beleggers belangen