Advies en analyse

Nouriel Roubini: 1 gouden tip en veel kwakkels

Dinsdag 22 november 2011 09:53

Roubini verwierf wereldfaam doordat hij de alarmsignalen van de Amerikaanse huizenmarkt herkende. De econoom is sinds de kredietcrisis één van, zo niet de populairste onheilsprofeet. Zijn voorspellingen neemt u beter met een stevige korrel zout.

Nouriel Roubini werd bekend en beroemd omdat hij de problemen op de Amerikaanse huizenmarkt onderkende en ervoor waarschuwde. Lange tijd was hij een roepende in de woestijn. Al in 2006 toen er nog geen vuiltje aan de lucht leek, voorspelde Roubini in een lezing voor het IMF dat de VS over enkele maanden door een economische crisis getroffen wordt eens de huizenmarkt instort en daaropvolgend zal het financiële systeem op zijn grondvesten trillen.

Sinds het uitbreken van de kredietcrisis in de zomer van 2007 reist hij de wereld rond om als duurbetaalde expert zijn jobstijdingen aan beleggers, bedrijfsleiders, centrale bankiers, ministers van Financiën, media te verkondigen.

Wie is Roubini

Hij is hoogleraar economie aan de Universiteit van New York en eigenaar van Roubini Global Economics, dat te koop staat én verlies draait, maar dit terzijde. De zoon van Iraanse joden zag in 1959 het levenslicht in Istanboel en in zijn eerste drie levensjaren verhuisden zijn ouders drie keer: van Turkije naar Iran, naar Israël en vervolgens naar Italië, waar hij politieke economie zou studeren. Toen hij 24 was, emigreerde het gezin naar de VS. Roubini heeft naast de Amerikaanse nationaliteit ook een Turks en zelfs een Iraans paspoort en is vrijgezel.

Maar voordat hij professor werd en zijn eigen adviesbureau oprichtte, doorzwom hij vele waters. Zijn academische carrière begon in Milaan, maar omdat hij meeging naar Amerika promoveerde hij aan Harvard in internationale economie en specialiseerde zich daar in het wel en wee van groeilanden. Roubini werkte als econoom bij het IMF, de Federal Reserve, de Wereldbank en bij de Bank of Israel.

Onder president Bill Clinton was hij adviseur op het ministerie van Financiën, waarna hij korte tijd raadgever was van Timothy Geithner, de huidige minister van Financiën.

Roubini is co-auteur van vier boeken, waarvan Bailouts or Bail-ins? en Crisis Economics de bekendste zijn. Het eerstgenoemde boek verscheen in 2004 en gaat nader in op de oorzaken en gevolgen van financiële crisissen in groeilanden. Vorig jaar publiceerde hij Crisis Economics, een boek dat ook in het Nederlands verkrijgbaar is, waarin wordt gesteld dat economische crisissen geen uitzondering zijn, maar juist de norm.

Zijn voorspellingen

Wanneer Roubini spreekt, luistert de wereld met twee oren. Een chronologisch uittreksel van zijn voorspellingen:

-- in oktober 2008

• "De wereld moet zijn borst nat maken voor een recessie van twee jaar."
• Na de val van Lehman verzeilde de wereldeconomie in de diepste recessie sinds de Tweede Wereldoorlog, maar volgens de OESO duurde die maar een jaar.

-- in december 2008

• "De beurzen kunnen nog een 20 procent zakken."
• Begin maart 2009 bodemde de S&P 500 uit nadat de index met 25 procent was gedaald.

-- in maart 2009

• "De S&P 500 kan naar 600 punten zakken, mogelijk zelfs tot 500 punten. De recessie kan tot eind 2010 duren."
• De beleggers die zijn advies opvolgden, liepen een beursherstel van 600 punten mis. Op 12 maanden tijd steeg de S&P 500 ruim 70 procent en ook drie maanden later was de recessie voorbij.

-- in oktober 2009

• "Ik zie overal enorme zeepbellen. Vooral in grondstoffen en in aandelen uit groeilanden."
• Een jaar later noteren de grondstoffenindex van CRB en de groeimarktenindex van MSCI nog steeds min of meer op hetzelfde niveau.

-- in februari 2010

• "Wie dit jaar in aandelen belegt, zal geen geld verdienen."
• In 2010 stegen op Wall Street de beurskoersen met 13 procent.

-- in mei 2010

• "Het aangekondigde steunpakket van in totaal 750 miljard euro is ruim voldoende om het gitzwartste doemscenario af te dekken. Het besmettingsgevaar is hiermee geweken."
• De Griekse schuldencrisis heeft nu ook Italië besmet. De eurocrisis is verre van beteugeld en het Europese noodfonds moet inmiddels worden opgetrokken tot 1.000 miljard euro.

-- in mei 2010

• "De Amerikaanse economie belandt in het tweede semester van dit jaar opnieuw in een recessie. Aandelen kunnen met 20 procent kunnen."
• De S&P 500 steeg echter in een rechte lijn met 20 procent en van een recessie was ook geen sprake.

-- in december 2010

• "De groei van de wereldeconomie zal volgend jaar vaart minderen. De huizenmarkt in de VS zal in een nieuwe recessie belanden en de rest van de economie meesleuren."
• Weliswaar groeit de wereldeconomie minder sterk, maar tot nader order kampt in de VS de huizenmarkt niet met een nieuwe recessie, noch de Amerikaanse economie.

-- in april 2011

• "De ECB zal in de komende maanden de rente met 50 tot 75 basispunten optrekken en daarna in 2012 zal de rente doorstijgen tot 3 procent."
• Weliswaar werd de rente met 50 basispunten verhoogd, maar de eerste renteknip van 25 basispunten is al een feit.

-- in juli 2011

• "Centrale banken en overheden kunnen de schuldproblemen niet veel langer voor zich uitschuiven. Verscheidene verzwakkende economische omstandigheden komen samen in 2013 en de financiële markten op hun grondvesten doen daveren."
• Goed of fout zal nog moeten blijken.

-- in september 2011

• "De vertraging van de wereldeconomie vervroegt het tijdstip van de nieuwe financiële crisis. We duiken nu eerder in een recessie waarvan de climax pas in 2013 zal plaatsvinden."
• Goed of fout zal nog moeten blijken.

-- in november 2011

• "Italië kan een schuldherschikking niet vermijden. De overheidsschulden  zijn simpelweg te groot voor Europa. Italië is een euroland dat te groot is om bankroet te gaan, maar ook te groot om te redden."
• Goed of fout zal nog moeten blijken.

Per saldo

Telkens wanneer de stemming op de markten somber is, komt de wereldberoemde econoom in beeld. Roubini zit immers nooit verlegen om een straffe uitspraak.

Het punt is wel dat veel van die uitspraken geen concrete voorspellingen zijn. Te pas en onpas schetst Roubini scenario's van wat er 'mogelijk eventueel in de toekomst zou kunnen gaan gebeuren.' Wanneer daaraan concrete cijfers verbonden worden, dan blijkt de voorspellende waarde ervan minder groot dan algemeen aangenomen, zeker als zijn voorspellingen vermogenstitels als aandelen, grondstoffen of valuta betreffen.

bron: Beleggers belangen