Advies en analyse

Aandelen goedkoop volgens ‘regel van 20’

Vrijdag 25 november 2011 12:15

Technisch staan de aandelenmarkten er niet zo goed op. Op basis van de 'rule of 20' zouden aandelen voor de lange termijn echter wel aantrekkelijk zijn.

In mijn vorige column concludeerde ik dat we voorlopig voorzichtig moeten blijven met aandelen. De technische analyse wijst immers op een dalende trend. Ik schreef in mijn vorige column eveneens dat we - als we een oordeel willen vormen over de aandelenmarkten - ook naar andere analysevormen zouden moeten kijken, zoals de economische en fundamentele analyse. Ik vergat daarbij nog een belangrijke andere analysevorm te noemen: de intermarketanalyse.

Het zou het mooiste zijn dat alle analysevormen op dezelfde richting van de markt zouden wijzen. Helaas komt dit zelden voor. Daarom kunnen we, hoe graag we dat ook zouden willen, nooit harde uitspraken doen over wat er op de financiële markten gaat gebeuren. Iedere belegger en analist past bescheidenheid. Wie overmoedig is wordt vroeg of laat afgeslacht.

Technisch staan de aandelenmarkten er dus niet goed op, zo schreef ik afgelopen dinsdag. Maar dat kan natuurlijk altijd veranderen (als er in Europa bijvoorbeeld toch een structurele oplossing wordt gevonden voor de eurocrisis). Een gezegde is dat de technische analyse met alle trends meewaait. Dus draait de trend weer omhoog, dan zullen technisch analisten hun vizier weer naar boven richten. Zo gemakkelijk gaat dat.

Dan de economische analyse. Europa zit dicht tegen een recessie aan, bepaalde landen zitten al in een recessie. Elders in de wereld, vooral de opkomende landen, groeien de economieën hard door. Op wereldniveau is er nog altijd sprake van groei. We staren ons nu blind op Europa, maar de wereld is structureel aan het veranderen en dat biedt voor die verder wil kijken dan zijn neus lang is kansen.

Dan de fundamentele analyse. Laten we daar deze keer wat langer bij stil staan. Op geaggregeerd niveau wordt vaak naar de gemiddelde koers-winstverhouding van de markt gekeken, om te beoordelen of de markt duur of goedkoop is. Het probleem van deze ratio is dat hij kan worden gebaseerd op verschillende invullingen van de 'winst'. Soms wordt gekeken naar de winst van de afgelopen 12 maanden ('trailing earnings'), soms naar de winsten van de komende 12 maanden ('forward earnings').

Bekend is ook 10-jarige gemiddelde van de inflatiegecorrigeerde koers-winstverhoudingen, van de bekende wetenschapper Robert Shiller. Je zou denken dat je met een 10-jaars historie je in een grote achteruitkijkspiegel kijkt, maar dat blijkt, mits je ook lange tijd vooruit wil kijken, mee te vallen. In onderstaand 'scatter diagram' (bron: Mebane Faber) staat ieder rode stip voor het verband tussen de koers-winstverhouding van Shiller (horizontale as) en het geannualiseerde rendement in de tien jaar daarna (verticale as).

Er blijkt een duidelijk verband tussen te zitten: hoge hoger de koers-winstverhouding van Shiller, hoe lager de rendementen in de tienjaarsperiode daarna; hoe lager de verhouding, hoe hoger de daaropvolgende rendementen. Het verband is natuurlijk niet perfect, de statistische betrouwbaarheid is ruim 33%. Niet slecht, maar je kunt er dus niet blind op varen. Overigens staat de huidige Shiller-ratio nu niet heel laag, zeg rond het historische gemiddelde, dus dat biedt momenteel weinig houvast. Bij extreme uitkomsten zouden we wellicht hardere uitspraken kunnen doen.

De koers-winstverhouding op basis van de winsten van de komende twaalf maanden staat nu op 11,4 (bron: Hays Advisory). Dat is historisch gezien niet bepaald hoog. De beurs lijkt dus niet duur, waarschijnlijk ook door de afstraffing van de laatste maanden. De bekende beleggers Peter Lynch zegt overigens dat de koers-winstverhouding niets zegt als je hem niet relateert aan andere zaken als het rendement dat je op staatsobligaties krijgt en de inflatie.

Lynch ontwikkelde de 'rule of 20', dat wil zeggen dat de koers-winstverhouding op een evenwichtsniveau is als hij gelijk is 20 minus de inflatie. Volgens deze regel zou de actuele koers-winstverhouding dan op achttien moeten staan. In onderstaande grafiek is te zien dat de waardering van de beurs de laatste jaren (zie blauwe lijn) heel erg onder die van de 'rule of 20' (zie rode lijn) staat.

Wade Slome oprichter van Sidoxia Capital (aan wie ik bovenstaand plaatje te danken heb) concludeert op basis van de grote divergentie (aandelenbeurs lijkt dus goedkoop), het volgende: 'The Rule Of 20 Can Make You Plenty', hoewel hij er terecht aan toevoegt dat dit soort analyses een hopeloze timing hebben. Emoties als hebzucht (zoals we gezien hebben in de jaren negentig) en angst (zoals nu) kunnen er voor zorgen dat divergenties lang aanhouden.

Overigens: als we het hebben over fundamentele waarderingen van aandelen, moeten we ook kijken naar de relatieve waardering van aandelen (ten opzichte van obligaties). Dan betreden we het terrein van de intermarketanalyse. Daarover komende dinsdag meer.

Harry Geels is directeur Research en partner bij Inmaxxa Vermogensbeheerin Naarden. Daarnaast is hij hoofdredacteur van Traders Club Magazine (TCM). De informatie in deze opinie is niet bedoeld als individueel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. De standpunten en vooruitzichten van Geels geven zijn persoonlijke mening weer.

bron: Beleggers belangen