Advies en analyse

ECB geeft juiste signaal

Maandag 12 december 2011 16:17

Beleggers zouden alleen tevreden te stellen zijn indien de Europese Centrale Bank de geldkraan wijd open zou draaien. De ECB weigert en dat is maar goed ook.

Voorafgaande aan de top der toppen van afgelopen week, zag het er naar uit dat de ECB overstag zou gaan en in veel omvangrijkere mate staatsobligaties van kwakkelende eurolanden zou gaan opkopen.

De centrale bank zou wel harde eisen stellen. Met name waar het gaat om tot een eensgezind besluit te komen over begrotingsdiscipline en handhaving alsmede hervormingen.

Andere eisen van de ECB zouden zijn dat het noodfonds startklaar moest staan en er genoeg geld beschikbaar moest komen om een land als Italië te financieren opdat de derde economie van het eurogebied de tijd krijgt de noodzakelijke ingrijpende hervormingen door te voeren.

Monetaire financiering
Zouden die eisen ingewilligd worden, dan zou de ECB van de regels uit het Verdrag van Maastricht afwijken en onbeperkt staatspapier gaan opkopen. We spreken hier over monetaire financiering of in gewone mensentaal het laten draaien van de geldpersen.

De huidige aankopen worden door de ECB telkens zo goed als mogelijk geneutraliseerd door banken te verplichten voor dezelfde bedragen reserves aan te houden. De geldhoeveelheid blijft daardoor constant

Andere vormen van monetaire financiering zouden ook mogelijk zijn. Zo zou de ECB wellicht geld kunnen gaan lenen aan het noodfonds of aan het IMF.

De eurotop zou een succes zijn indien de ECB tevreden zou zijn gesteld en massaal aan de koopzijde zou gaan opereren.

Niets van dat alles
Hoewel er een akkoord is gesloten over begrotingsdiscipline geeft de ECB niet thuis. En het ziet er ook niet naar uit dat dit gaat veranderen.

De kersverse bankpresident Mario Draghi heeft de boot afgehouden en de oplossing voor de schuldencrisis bij de politiek gelegd.

Het is niet voor het eerst dat de ECB dit doet. Draghi wees ook de invoering van een renteplafond voor landen als Spanje en Italië van de hand.

Bij een renteplafond zou de ECB via aankopen zorgen dat de rente voor deze landen niet boven een bepaald niveau uitstijgt. Feitelijk hetzelfde dus als het mandaat om onbeperkt staatspapier op te kopen.

De ECB zal ook geen geld lenen aan het Europese noodfonds (EFSF). Dat zou via een omweg monetaire financiering impliceren, wat volgens het Verdrag van Maastricht verboden is.

Noodfonds onzeker
Goed, van het gedegen vangnet voor Spanje en Italië, waar de ECB om gevraagd zou hebben is nog weinig concreets terecht gekomen.

In maart 2012 zal worden bezien of de gecombineerde slagkracht van het permanente noodfonds European Stability Mechanism (ESM) en het tijdelijke noodfonds EFSF van 500 miljoen euro voldoende is.

ECB doet wat het moet
De rol van de ECB blijft daarmee beperkt tot het steunen van de bankensector, via ruime kredietlijnen en soepelere regels voor onderpanden.

Daarnaast heeft Draghi zoals verwacht voor de tweede keer in zijn nog prille diensttijd het officiële rentetarief met 25 basispunten verlaagd tot nu 1 procent.

De ECB houdt zich daarmee bij haar leest en gebruikt haar instrumentarium optimaal. En dat is maar goed ook. Het vertrouwen van de financiële markten in de centrale bank staat of valt met haar politieke onafhankelijkheid.

De bank moet haar acties dan ook niet afhankelijk maken van politieke besluitvorming.

Blijkbaar denkt de ECB dat de politiek de euro zonder haar steun kan redden en dat is eigenlijk een geruststellender gevoel dan dat de geldpersen zouden worden aangezet.

De ECB heeft de juiste beslissing genomen en vooraf slim de Europese politici onder druk gezet.

Ondanks het feit dat de ECB niet fors staatsobligaties gaat inkopen, daalden de rentes op perifeer staatspapier. Het gelijk van Draghi en de zijnen kan niet beter geïllustreerd worden.

bron: Beleggers belangen