Nieuws Binnenland

Randstad pleit andermaal voor Deltaplan banen

Dinsdag 13 februari 2018 10:10

AMSTERDAM (ANP) - Uitzender Randstad pleit andermaal voor een Deltaplan voor banen om de krapte op de arbeidsmarkt het hoofd te bieden. Volgens topman Jacques van den Broek zijn met name op het gebied van onderwijs, zorg en in de techniek problemen aan het ontstaan.

Van den Broek is naar eigen zeggen al veelvuldig in overleg met verschillende ministeries en instanties. Vooral in onderwijs en zorg gaat de uitstroom van mensen volgens hem harder dan de instroom. Hij noemde als voorbeeld voormalig medewerkers van een bank die in staat moeten zijn om, na de juiste scholing, in het onderwijs aan de slag te gaan.

Het opleiden van mensen is ook iets waar Randstad zelf werk van maakt. De uitzender was in 2017 goed voor het scholen van 25.000 mensen. Dit jaar zullen dat er 35.000 zijn, omdat het aantal vakopleidingen zal worden verviervoudigd, zo voorspelde Van den Broek. Hij zei verder dat in de technieksector vooral vraag is naar werknemers aan de bovenkant en in het middensegment.

Van den Broek pleitte vorig jaar nog voor meer kennismigranten. De boodschap van toen begint volgens hem nu langzaamaan te landen.


Reageren

Reacties

  • Op de huidige arbeidsmarkt lijken zich tegelijkertijd drie trends voor te doen, die ogenschijnlijk tegengesteld zijn, maar misschien toch eerder paradoxaal. 1) Ruimte aan de aanbodkant, waardoor de vraag van de werkgever een luxe probleem wordt. Bij het aanbod > de vraag, kan de ondernemer zeggen tegen een sollicitant: "Niet te veel babbels, want voor jou zo 10 anderen." Dit kan leiden tot ongunstige, soms ronduit onredelijke arbeidsvoorwaarden. De kans op uitbuiting is groot. Als de aspirant weinig alternatieven heeft en afhankelijk is van de vriendelijkheid en sociale rekbaarheid van de werkgever, dan kunnen gemakkelijk 19e eeuwse condities worden opgelegd. Eerlijk gezegd geloof ik dat menig baas of bedrijfseigenaar het liefst in deze neoliberale context opereert. Ik heb het idee, dat in de horeca zo'n werksfeer wijd verbreid is. 2) Krapte aan de aanbodzijde, waardoor de vraag naar arbeidskrachten voor de werkgever een moeizaam selectieproces wordt. De machtsverhouding tussen werkgever en baanzoeker is omgekeerd aan de traditionele superioriteit van de werkverschaffer. Op zijn beurt kan de aspirant medewerker nu zeggen: "Voor jou 10 anderen, dus wat heb je me te bieden aan salaris, sfeer, sociaal economische condities en stabiliteit?" Van winstjager dient de baas plotseling een beetje weldoener te worden. Deze situatie schijnt zich voor te doen in de sectoren onderwijs, zorg en techniek. De eerste twee zijn in hoge mate afhankelijk van overheid en haar politiek en beleid. De marktwerking wordt daardoor gedempt. Dit kan ook leiden tot verwaarlozing en verpaupering van dit segment in de samenleving. Door bezuinigingen en wanbeleid zien we dit gebeuren in scholen, ziekenhuizen en nutsinstellingen. De technologie leent zich nog het meest voor een kapitalistische kemphanen confrontatie op de arbeidsmarkt. Hooggeschoolde professionals kunnen hun superieuren slapeloze nachten bezorgen met hun eisen. 3) Kwalitatieve kloof tussen vraag en aanbod op de banenmarkt. Banken en andere dienstverlenende bedrijven kampen door toenemende automatisering en robotisering met een overschot aan personeel. Onderwijs, zorg en technische organisaties zitten te springen om specifiek gekwalificeerde arbeidskrachten. Die blijken gewoon onvoldoende beschikbaar. Er zijn nogal wat sloten zonder bijpassende sleutels. Het overhevelen van mensen van de ene sector naar de andere kost veel aandacht, tijd en geld. Dit is het probleem dat Randstad vandaag op tafel legt. Het schudden van een pak kaarten heeft weinig zin, als de juiste troeven sowieso ontbreken.

    Paul Plaizier 13 februari 2018 14:25:36
  • Op de huidige arbeidsmarkt lijken zich tegelijkertijd drie trends voor te doen, die ogenschijnlijk tegengesteld zijn, maar misschien toch eerder paradoxaal. 1) Ruimte aan de aanbodkant, waardoor de vraag van de werkgever een luxe probleem wordt. Bij het aanbod > de vraag, kan de ondernemer zeggen tegen een sollicitant: "Niet te veel babbels, want voor jou zo 10 anderen." Dit kan leiden tot ongunstige, soms ronduit onredelijke arbeidsvoorwaarden. De kans op uitbuiting is groot. Als de aspirant weinig alternatieven heeft en afhankelijk is van de vriendelijkheid en sociale rekbaarheid van de werkgever, dan kunnen gemakkelijk 19e eeuwse condities worden opgelegd. Eerlijk gezegd geloof ik dat menig baas of bedrijfseigenaar het liefst in deze neoliberale context opereert. Ik heb het idee, dat in de horeca zo'n werksfeer wijd verbreid is. 2) Krapte aan de aanbodzijde, waardoor de vraag naar arbeidskrachten voor de werkgever een moeizaam selectieproces wordt. De machtsverhouding tussen werkgever en baanzoeker is omgekeerd aan de traditionele superioriteit van de werkverschaffer. Op zijn beurt kan de aspirant medewerker nu zeggen: "Voor jou 10 anderen, dus wat heb je me te bieden aan salaris, sfeer, sociaal economische condities en stabiliteit?" Van winstjager dient de baas plotseling een beetje weldoener te worden. Deze situatie schijnt zich voor te doen in de sectoren onderwijs, zorg en techniek. De eerste twee zijn in hoge mate afhankelijk van overheid en haar politiek en beleid. De marktwerking wordt daardoor gedempt. Dit kan ook leiden tot verwaarlozing en verpaupering van dit segment in de samenleving. Door bezuinigingen en wanbeleid zien we dit gebeuren in scholen, ziekenhuizen en nutsinstellingen. De technologie leent zich nog het meest voor een kapitalistische kemphanen confrontatie op de arbeidsmarkt. Hooggeschoolde professionals kunnen hun superieuren slapeloze nachten bezorgen met hun eisen. 3) Kwalitatieve kloof tussen vraag en aanbod op de banenmarkt. Banken en andere dienstverlenende bedrijven kampen door toenemende automatisering en robotisering met een overschot aan personeel. Onderwijs, zorg en technische organisaties zitten te springen om specifiek gekwalificeerde arbeidskrachten. Die blijken gewoon onvoldoende beschikbaar. Er zijn nogal wat sloten zonder bijpassende sleutels. Het overhevelen van mensen van de ene sector naar de andere kost veel aandacht, tijd en geld. Dit is het probleem dat Randstad vandaag op tafel legt. Het schudden van een pak kaarten heeft weinig zin, als de juiste troeven sowieso ontbreken.

    Paul Plaizier 13 februari 2018 14:20:28
  • Zolang de werkdruk in de zorg en het onderwijs torenhoog blijven en de salarissen schandalig laag zal er aan de situatie bitter weinig veranderen. Daarnaast gaat het in beide sectoren ook om winst makenn, een gevolg van de totaal doorgeslagen privatisering, en dat is funest voor mensen die vooral worden gemotiveerd vanuit bevlogenheid. De opmeking over het omscholen van bankmedewerkers slaat nergens op, het gaat niet alleen om schiling maar vooral omm de intrinsieke motivatie. Maar daar snapt een directeur niets van, die zet er vooral voor het grote geld.

    Jack. 13 februari 2018 10:49:31



 



 

Beurs RSS Feed

Het laatste nieuws als eerste ontvangen kan dankzij de beurs.nl RSS Feed